***275 روز بازرگان***

   فرصتي شد كتاب 275 روز بازرگان نوشته مسعود بهنود را خواندم. نوشته هاي بهنود را دوست دارم. متن زيبايي دارد كه منحصر به خودش است. روزنامه نگاري واقعي. شايد نوشته روي جلد كتاب درست باشد. ادامه دولت هاي ايران از نويسنده كتاب "از سيد ضيا تا بختيار" البته كلمه دولت هاي درست نيست. بايد مي نوشت: «دولت بازرگان بعد از شكل گيري انقلاب». بهنود شايد محقق و پژوهشگر نباشد و برخي مفاد كتابش هم واقيت تاريخي نداشته باشد ولي نويسنده اي توانا است. من "از سيد ضيا تا بختيار"اش را هم خوانده ام. و همين طور ديگر كارهايش را. كارهاي بهنود از فعاليت هاي يك روزنامه نگار فراتر است. اين كه تو مطالب پراكنده تاريخ معاصر را از گوشه و كنار ذهن و آرشيوها بيرون بكشي و مجلد كني كار سختي است. در اين راه اشتباهات زيادي خواسته يا ناخواسته به وقوع مي رسد و نوشته هاي او هم مصون از اين اشتباه نيست اما همين كه وقايع 275 روز حكومت دولت بازرگان را يك جا مي خواني و از وقايع مهم انقلاب تا 15 آبان 1358 آگاه مي شوي في نفسه خوب است.
   اين كتاب را نه به عنوان يك اثر علمي بلكه به عنوان يك اثر خوب نوشتاري بخوانيد و از آن لذت ببريد. شايد مطالب آن شما را در دالان تاريخ به حركت درآورد و قضاوتي دوباره كرديد. قضاوت تاريخ را آن گونه كه گفته اند و آن گونه كه خوانده ايد. شايد به كشف و شهودي تازه دست يافتيد و شايد هم آن را داستاني دانستيد براي سرگرمي. هيچ فرقي ندارد. مهم خواندن اين كتاب است و آن چه بر ايران گذشت. قضاوت را به زمان بسپاريد و فقط براي تقليل كنجكاويهايتان آن را بخوانيد. مثل من. 806 صفحه است. انتشارات علمي. اگر پيدايش نكرديد فايل PDF آن در فضاي مجازي وجود دارد. از قهرمانان اين كتاب بسياري درگذشته اند و بسياري هم در انزوا هستند و معدودي بر رأس كار. به اين كه چه خواستند و چه شد كاري ندارم ولي با خواندن اين كتاب مي فهميد زمان بهترين داورهاست.